Het is nu :

Hoeveel mensen zijn online...

Forum

Er zijn  gasten en  leden online

Website

Er zijn 3 gasten en 0 leden online

Laatste posts op het forum:

No posts were found

Column okt 2009 - De vrouw van . . .

 

Een treinenliefhebber heeft het zwaar in het leven. Hoewel, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt.

 

Toen Ben met de treinen begon studeerde ik nog. Daarom zocht hij een hobby, om de vele uurtjes waarin ik geen tijd had voor leuke dingen, aangenaam door te brengen. Als kind had hij al treintjes gehad en nu wilde hij wel eens een schaalmodel bouwen van een stoomlocomotief.

 

Leuk dacht ik en daardoor kwamen we weer in de winkel waar hij het eerste treinbaantje had gekregen van zijn tante. Fout, fout, fout, toen had ik beter moeten weten. Ga nooit een treinenwinkel in met Ben want dan weet je niet waar je eindigt. Dat weet ik nu, na een huwelijk van meer dan 30 jaar, wel.

 

Van de stoomlocomotief werd het al snel een kleine baan op een behangerstafel. Nog een klein stukje hier, en als ik nou eens daar. We hebben het nu, 2009, over een hele zolder met een grote baan, in het trapgat wat kleine rondjes van verschillende merken want die zijn ook wel aardig en om het compleet te maken op een slaapkamer nog een digitale baan, want dat is geweldig hoor.

 

Verder de duizenden bladen verzameld door de jaren heen en uit een nalatenschap, de honderden boeken en de tientallen VHS banden en dvd’s. Schilderijen, een stukje rails, kalenders, foto´s als ik hem zijn gang liet gaan stond de kamer er vol mee, maar langzamerhand ben ik wel op gaan treden en zijn de tuin en de kamers verboden gebied geworden voor treinen en alles wat er mee te maken heeft.

 

Dan hebben we het nog niet gehad over de rest, wat voorbeelden:

 

  • Op vakantie parkeren we de auto bij een station en bekijken we dat eerst.
  • Picknicken leuk in de natuur, langs de rails.
  • Een boottocht over de Rijn, 150 foto´s later zie ik Ben terug.
  • Voor de kinderen kwam er een tafel in de kamer met een elektrische legotrein.

De voordelen . . .

 

Ben wil altijd graag mee winkelen, zeker als er een treinenwinkel in die plaats is. Ben hoor je uren niet als hij boven is. Ben zegt vaak tegen mij, koop toch dat is leuk, dan kan hij zelf ook weer wat aanschaffen. Voor Ben weet je altijd een cadeautje voor Vaderdag of verjaardag.

 

Maar als ik heel eerlijk ben, eigenlijk ben ik wel een beetje jaloers op hem, één hobby hebben om daar zo in op te kunnen gaan is wel heel erg mooi.

 

Coby van Willigenburg